دو حالتی (آکوزاتیو / داتیو)

an, auf, in, neben, über, unter, vor, zwischen

بخش ۴: ضمایر ملکی (Possessivpronomen) و مفعولی (Personalpronomen) ضمایر ملکی

mein (مال من)، dein (مال تو)، sein/ihr (مال او)، unser (مال ما)، euer (مال شما)، ihr (مال آنها).

آکوزاتیو: mich, dich, ihn/sie/es, uns, euch, sie

پیشوند جدا میشود و به آخر جمله میرود.

können (بتوانستن)، wollen (خواستن)، müssen (باید)، mögen (دوست داشتن).

Nicht: برای نفی فعل یا صفت، بعد از فعل میآید.

قانون: داتیو قبل از آکوزاتیو میآید، مگر اینکه آکوزاتیو ضمیر باشد.

برای ضمیر du: ریشه فعل + e (اختیاری).

Ich will mit ihm in die Stadt einkaufen.

Ich will nicht mit ihm in die Stadt einkaufen. Komm mit mir!

ترتیب کلمات: فاعل + فعل + مفعول داتیو + مفعول آکوزاتیو + قید.

اول یک سگ پارس می‌کند؛ بعد نوبت شهر است، و گاهی در صندوق اصلاً پولی نیست.

Ein Hund bellt.

یک سگ پارس می‌کند.

Ich will nicht mit ihm in die Stadt einkaufen.

نمی‌خواهم با او در شهر خرید کنم.

Du hast kein Geld.

تو پولی نداری. بقیهٔ درس همین بلوک‌های کوتاه را برای ساختن جمله تمرین می‌کند.

درس کامل

برای دیدن کامل این مطلب باید اشتراک تهیه کنید یا در دوره‌های آموزشی زبان آلمانی ثبت‌نام کنید.